Interview met Support van Wel.kom

Misja, wat doen jullie bij Support?

Bij Support wordt er met vrijwilligers gewerkt die gezinnen ondersteunen. Op een bepaald gebied is er een steuntje in de rug nodig. Dat kan zijn dat bij taal- en rekenhuiswerk wat extra ondersteuning nodig is, net wat meer dan wat school of thuis kan bieden. En dan zijn er vrijwilligers die dat met veel liefde kunnen doen.

Ik ben zelf coördinator van de vrijwilligers, samen met collega Monique. Wij ondersteunen dan de vrijwilligers weer in hun werk. We begeleiden het inwerken van de vrijwilliger middels een training. Daarnaast zijn er intervisie- en themabijeenkomsten. Maar ook waarderingsactiviteiten voor de vrijwilligers, zoals een lunch. Als een vrijwilliger ergens tegenaan loopt of hulp nodig heeft, ondersteunen wij daarin.

Hoeveel vrijwilligers hebben jullie?

We hebben nu ongeveer 20 vrijwilligers. Maar we zoeken meer vrijwilligers, want er zijn op dit moment meer gezinnen die hulp vragen dan dat wij vrijwilligers hebben die hulp kunnen bieden.

Wat zoek je in een vrijwilliger?

Iemand die graag met kinderen werkt en om kan gaan met kinderen die niet helemaal gemotiveerd zijn. Die creatief kan zijn met manieren om bij kinderen de aandacht vast te houden en ze gemotiveerd te houden. Een vrijwilliger kan zeer zelfstandig werken. Er zijn wel momenten dat een vrijwilliger in contact komt met andere vrijwilligers, maar het is veelal jij en “jouw” gezin.

We zoeken vrijwilligers die een ochtend of een middag in de week tijd hebben, zodat ze structureel ondersteuning kunnen bieden. Met name bij vragen over taal en huiswerk ben je toch wel een uur tot anderhalf uur per week bezig. Daarnaast kan het zijn dat je schakelt met school of andere  betrokken partijen, zoals logopedie.

Diya, jij bent vrijwilliger bij Support. Wil je wat over jezelf vertellen?

Zo ongeveer tweeënhalf jaar ben ik vrijwilliger bij Support. Ik studeer nu social work, eerste jaar. Ik heb geen bijbaan, ik richt me nu vooral op school en vrijwilligerswerk.

Hoe zou je het noemen wat je doet bij Support?

Tutoring, mentor zijn? Voor mij voelt het alsof ik bijles geef. Ik geef bijles bij twee gezinnen. Een paar maanden geleden heb ik de ondersteuning bij een gezin afgerond. Kirsten en Peter zijn dus mijn derde gezin.

Wat vind je leuk aan dit vrijwilligerswerk?

Ik vind het leuk om iets te kunnen betekenen voor een gezin, voor de kinderen. Het is fijn om nuttig bezig te zijn. Het werken met kinderen vind ik zelf ook heel leuk. Het geeft je de kans om zelf weer speels te zijn.

Dit wat we aanbieden is heel laagdrempelig. Als gezin hoeft je niet ergens aan te voldoen. Er is een ondersteuningsvraag, maar de nood is niet hoog, daar zijn we niet voor. Máár het is wel nodig, daarom zie ik het ook wel als preventie. Dat het niet erger wordt, zeg maar.

Peter (zoon van Kirsten, groep 7), wat vind jij ervan dat Diya af en toe komt helpen?

Soms heb ik dan geen zin. Samen iets doen vind ik altijd wel leuk, we doen altijd een spelletje. Maar we gaan ook leren.

Hoe zie jij Diya? Als een vriendje langs zou komen en zou vragen wie ze is. Wat zou je zeggen?

Dat Diya mijn huiswerkjuffrouw is.

Kirsten (moeder van Peter), hoe is het contact tot stand gekomen tussen jou en Support?

Ik heb Misja leren kennen door een buurvrouw die ook bij Support was betrokken. Zo is het balletje gaan rollen. Volgens mij zitten we nu anderhalf jaar in dit traject.

Ik ben alleenstaande moeder, ik sta heel dicht bij mijn zoon. Ik zie bepaalde dingen waar ik vroeger zelf last van had. Ik had dyslexie, ik was niet een makkelijke leerling. Soms vind ik het lastig om dingen over te brengen naar mijn zoon en soms heb ik zelf het geduld niet wat nodig is voor het helpen met huiswerk.

Daarom ben ik superblij dat ik met Support in aanraking ben gekomen. Peter doet het nu veel beter op school. Cito toetsen zijn een stuk beter, dat hebben we ook aan jullie te danken.

Wat heb je als  vrijwilliger nodig om dit werk goed te kunnen uitvoeren?

Diya: Geduld. Er zijn dagen dat de zin er bij een kind echt niet is. Met kinderen is het zo dat ze in hun eigen proces zitten. De hele tijd pushen werkt averechts. Soms is het nodig een beetje speels met het gedrag mee te gaan.

Misja: we matchen zorgvuldig tussen vrijwilliger en gezin. Vanuit relatief korte indrukken maken we de match. Meestal zitten we wel goed. Maar het is ook goed kijken wat bij ons past. Het is geen hulpverlening, ook niet alle vrijwilligers hebben een pedagogische achtergrond. 

*De namen van Kirsten en Peter zijn op verzoek gefingeerd.